بسم الله الرحمان الرحیم

سلام.

سلامی به زیبایی حقیقت پنهان شده در ورای جمله « السلام علیک یا أباعبدالله».

لطفا قبل از خواندن این مطلب، ابتدا پست از همین وبلاگ با عنوان:

« ماه فرحبخش شعبان رسید(2)- آیا ما امام حسین(ع)را می شناسیم؟»

را مطالعه فرمائید.

اواخر آذرسال89 بود. و چند روزی از سالگرد عاشورای حسینی می گذشت.

چهار دبیر دین و زندگی پایه اول و دوم در دفتر دبیران مدرسه جمع شده بودند تا با همفکری یکدیگر، سوالات امتحانی پایان ترم اول را طرح کنند.پس از فراغت از کارشان به سمت من که چندصندلی دورتر از آنها نشسته و مشغول کارم بودم، آمدند و گفتند:

« امتحان دین و زندگی دانش آموزان تو محرّمه. یک حدیث از امام حسین(ع) میدونی که بگی بالای برگه سوالات بنویسیم؟»

گفتم:

« همچون باران باش که نیک و بد از آن بهره می برند.»

یکی از دبیران با ناراحتی گفت:

« حدیث امام حسین میخواهیم نه سخن روانشناس غربی!!»

با لحنی توأم با تعجب و تأکید گفتم:« باور کنید حدیث امام حسینه(ع)

و ادامه دادم:

« یادتون نیست اول تا 12 محرّم هرروز یک آیه ی قرآن و یه حدیث امام حسین(ع) براتون می فرستادم؟ این حدیث روز ششم محرّم بود.ببینید!»

بعد پیامکهای گوشیم را نشانشان دادم و ادامه دادم:

« میخواهید مطمئن بشید به موبایلهای خودتون نگاه کنید.پیامکهایی که دهه اول محرم براتون دادم.»

پذیرفتند و آن حدیث را بالای برگه سوالات نوشتند.

تعجب کردم.با خود فکر کردم:

چرا اینقدر با امام حسین(ع) و کلامش بیگانه ایم!!

یعنی باید محتوای سخن از ثواب بهشت یا عقاب دوزخ- وبطور کلی مربوط به قیامت و آخرت - باشد تا باور کنیم و بپذیریم حدیث از امام حسین(ع) است؟

آنقدر غافلیم که نمی دانیم:

علاوه بر اینکه در بطن و متن بسیاری از سخنان ایشان و دیگر پیشوایان معصوم(ع)نکات روانشناسی و جامعه شناسی فراوانی نهفته است، این سخنان ما را به تفکر و تعقل می کشاند. و در واقع با درگیر کردن ذهن ما، آن را فعال می کند.

به این روایت دقت کنید:

امام حسین(ع) در پاسخ به درخواست مسلمانی که به ایشان گفت:

« یابن رسول الله(ص) من فرد گنهکاری هستم که نمی توانم خود را از معصیت نگه دارم. مرا موعظه ای کن.»

فرمود:« پنج کار را انجام نده. بعد هر گناهی خواستی بکن:

اول: از رزق خداوند نخور. بعد هرچقدر خواستی گناه کن

دوم: از ملک خداوند خارج شو

سوم: هنگام انجام گناه جایی برو که خداوند تو را نبیند.

چهارم:وقتی ملک الموت برای گرفتن جان(قبض روحت) آمد، او را ازخود دورکن.

پنجم: وقتی مالک جهنم تو را به سمت آتش می برد، از کارش جلوگیری کن و داخل آتش نشو.آن وقت هرقدر خواستی گناه کن.»

ملاحظه می شود امام حسین(ع) چگونه آن فرد را اندرز می دهد و ذهنش را به تعقل وامیدارد بی آن که سخنی از زیبائی خانه ها و باغهای بهشتی و یا سوزندگی آتش جهنم و ...بگوید.

البته قصد انکار این نکته را ندارم که آنها در سخنانشان از زیبائیهای نعمتهای بهشتی و شدت سوزندگی عذاب جهنم هم سخن گفته اند. بله قطعا این بهترین راهبران و راهنمایان زندگی سخنان گهربار فراوانی در مورد پاداش یا کیفر دنیوی و اخروی بسیاری از اعمال فرموده اند.

بلکه منظورم این است که فرمایشاتشان به بهشت و جهنم و ثواب و عقاب اعمال خلاصه نمی شود.

جهت مطالعه ی نمونه های دیگری از سخنان حیاتبخش امام حسین(ع) می توانید به پست44 از همین وبلاگ با عنوان:

« ماه محرم رسید(4)-آیا باید این پیامکها را بفرستیم؟» مراجعه فرمائید.

به راستی چرا ما که درماه محرم آن طور با احساساتی پرشور، سالگرد شهادت مظلومانه ی ایشان را گرامی میداریم. اینقدر شناخت ما از ایشان اندک است؟و این قدر بیگانه از سخنانشان؟ گرچه ما حتی به درستی درمورد دلیل مظلومانه بودن شهادت امام حسین(ع) هم تفکر و تعقل نمی کنیم.

البته درمورد این موضوع در پست43 از این وبلاگ مطلبی با این عنوان هست:

« ماه محرم رسید(3)- چرا شهادت امام حسین(ع) مظلومانه بود؟»

ممنون لطفتان میشوم با مطالعه ی آن،اشکالات پاسخم به سوال فوق و پاسخ حقیقی را بیان فرمائید.

مگر ما شعار نمی دهیم: « کل یوم عاشوراء»

و مگر خداوند در قرآن نفرموده است:

«....کلّ یوم هو فی شأن»                                          سوره الرحمان/آیه29

پس چرا عاشوراهایمان تکرار مکرّرات است؟ بی آنکه درس جدیدی از عاشورای سال61ه.ق. بیاموزیم و بکار بندیم؟

مگر امام علی(ع) نفرمودند:

«من ساوی یوماه فهو مغبون» « کسی که دو روزش مساوی باشد زیانکار است»

آیا ما که عاشوراهایمان هرسال تکرار سال قبل است، زیانکار نیستیم؟

آیا این بدان جهت نیست که عاشوراءها برای ما شده تمرین عزادار حسین(ع) بودن نه شیعه ی حسین(ع) بودن؟

بیائیم قدری در این سخنان تأمّل کنیم:

« از زمانی که بجای پیرو حسین(ع) بودن عزادار حسین(ع) شده ایم، در عزای همیشگی مانده ایم!!!چه هوشیارانه دگرگون کردند پیام حسین(ع) را.»

« خدائی که ذبح اسماعیل(ع) را تاب نیاورد، چگونه مسلخ حسین(ع) را دید و دم برنیاورد.قطعا حکمتی در شهادت حسین(ع) نهفته است که با عزاداری های عوام گونه قابل درک نیست.»

و حسین(ع) مرگ سرخ را برگزید تا پیروانش را از مرگ سیاه برهاند.»

از عاشوراء زمان زیادی نگذشته است. هنوز زمان و توان داریم مافات را جبران کنیم و با خلق عاشورائی راستین که مورد رضای خداوند و پیشوایان معصوم(س) است،ثابت کنیم که شیعه حسین(ع) هستیم نه صرفا عزادار حسین(ع).

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

الّلهم وفّقنا لما تحبّ و ترضی

والسلام علی من اتّبع الهدی