بسم الله الرّحمان الرّحیم

سلام.

سلامی که باید تجلّی سلم و سلامت از جانب ما بر دیگر کائنات باشد.

در مطلب قبلی سخن از بدعت عمرکشون بود.

اصلا قصد انکار و اغماض از ستمهای عمر در حق امام علی و اهل بیت(علیهم السلام) و نافرمانی و سرپیچی اش از دستور رسول اکرم(ص) و بیعت شکنی و بدعتهای فراوانی که در دین اسلام پایه گذاری کرد،ندارم.

در این که عمر با غصب ولایت امام علی(ع) که حق مسلّم ایشان بود،بزرگترین ظلم را به دین اسلام کرد،و با ظلم در حق امام علی(ع)وحضرت زهرا(س)و پایه گذاری بدعتهائی در دوران خلافتش،سبب انحراف حکومت اسلامی از مسیر اصلی خود شد،شکی نیست.

اما آیا راه مبارزه با ظلم و بدعت و انحراف، بدعت و ظلم و انحرافی نو است؟

آیا راه نشان دادن حقانیت و مظلومیت امام علی(ع) و اهل بیت مطهرش(س) این جشنهاست؟

آیا راه تولّی و تبرّی این است؟

بله درست است:شهادت مظلومانه حضرت زهراء(س) نتیجه ی مستقیم غصب حقوق مسلم ایشان و امام علی(ع)توسط خلفای راشدین بویژه عمر بود.

شهادت مظلومانه ائمه اطهار(ع) و خاندانشان مانند:واقعه ی کربلاء، سلطنت ناحق خلفای اموی و عباسی و دوران استبداد و اختناق حکومت آنان و جنایتها و خیانتهایشان در حقّ علویان و شیعیان حقیقی،از آثار غیرمستقیم ظلم و بدعت خلفای سه گانه مخصوصا عمر است.

خشت اول چون نهد معمار کج                     تا ثریا می رود دیوار کج

اینها را همه می دانند. حتی مخالفان و منتقدان برگزاری این جشنهای مجعول و ضد اسلامی.

عبدالمالک ریگی و طالبان می دانند این جشنها توسط اقلّیتی ازشیعیان برپامیشود.

بهتر از هرکس می دانند:

اکثریت شیعیان- آنان که مرام شیعه ی حقیقی ائمه(س) را دارند و اشاعه دهنده سنت ایشان هستند،مخالفان جدی این مراسم هستند.

آنان بهتر از هرکس می دانند:

برپائی این مراسم و جشنها نه تنها در سنت هیچ یک از ائمه ی اطهار(س) نبود که مورد تأییدشان نیز نبود.

بهتر از هرکس می دانند:

آن راهبران و راهنمایان معصوم(س) به شیعیانشان سفارش و تأکید بسیار به وحدت و برادری و دوستی با اهل تسنن و پرهیز از تفرقه می کردند.تا آنجاکه امام صادق(ع) به شیعیانشان فرمودند:

« در مساجد آنها نماز بخوانید. امانت آنها را ادا کنید. به عیادت بیمارانشان بروید. در تشییع جنازه مردگانشان شرکت کنید. به نفع آنها در دادگاه شهادت دهید.تا بگویند که فلانی جعفری است.فلانی شیعی است.و اینگونه عمل می کند و این مرا خوشنودمیکند.»                                                کافی/ج2/کتاب العشره حدیث5

و امام کاظم(ع) فرمودند:

« امام حسن و امام حسین(ع)پشت سرمروان نمازخوانده اند.ما هم با آنها میخوانیم.»

همان نماز که در روایات به: « عمود الدّین»؛« قربان کلّ تقی» و « معراج المؤمن» توصیف شده است.

آنان می دانند:

سکوت سخت و طاقت فرسای امام علی(ع)- با وجودی که به فرموده خودشان خار در چشم و استخوان در گلو داشتند- در دوران 25 ساله ی خلفای سه گانه- دورانی که به فرموده ی ایشان کودک را جوان، جوان را پیر و پیر را راهی گورستان می کند- تنها بخاطر حفظ وحدت و جلوگیری از تزلزل دولت نوپای اسلامی و سوءاستفاده ی دشمنان بود.

آنان می دانند:

تمام مراجع تقلیدوعلمای شیعه-ایرانی و غیر ایرانی-فتوا به حرام بودن این جشنهادادند.

نمونه اش این موارد:

آیة الله خامنه ای:

«هرگونه گفتار یا کردار و رفتار که در زمان حاضر سوژه و بهانه به دست دشمن بدهد یا موجب اختلاف و تفرقه بین مسلمین شود،شرعا حرام اکید است»

آیت الله بهجت(ره):

«چه بسا...این کارها موجب اذیت و آزار و یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشورهای دیگر در اقلیت هستند،گردد.در این صورت اگر یک قطره خون از آنها ریخته شود ما مسبب آن و یا شریک جرم خواهیم بود.»

آیة الله جوادی آملی:

«سبّ صحابه، اهانت به مقدّسات شیعه یا سنّی، توهین و تحقیر نسبت به باورهای هرکدام از دو گروه،حرام و ایجاد اختلاف و روشن کردن آتش تفرقه و شقاق و هدم اساس وحدت اسلامی گناهی بزرگ است.»

آیة الله وحید خراسانی:

«...این کارها موجب ریختن خونهای محترمه است و دستور خود ائمه برخلاف این است.سب و لعن علنی جایز نیست.واقعا دستورات دین بر همین امر تأکیددارند.»

آنان همه ی این موارد را می دانند.حتی بهتر از من و شما.

اما جهت رسیدن به اهداف ضد انسانی و ضد دینی خود همین اقلیت شیعه را دستاویز قرار داده اند.و با استفاده از این حربه،سربازان و مریدان جاهل و متحجر و سنگدل خود را به قتل شیعیان -به هر نحو ممکن- تشویق و تحریک می کنند.و در این راه کودک و پیر و جوان یا زن و مرد یا سالم و بیمار برایشان یکسان است. شیعه بودن مجوز قتل آنان است.دیگر سن و جنسیت و سلامت و بیماری و... برای آنان تفاوتی ندارد.

آیا می دانید عبدالمالک ریگی فیلمهای مربوط به جشنهای عمرکشون- با عنوان دروغین عیدالزهراء- را به عنوان ابزار تحریک و تشویق سربازانش به قتل شیعیان، معرفی کرده و گفته بود:

«هروقت می دیدم افرادم در قتل شیعیان دچار تردید و سستیشدند، فیلمهایی از جشن عیدالزهراء شیعیان و توهین های آنان به مقدّساتمان را نشانشان می دادم و اینطور خشم آنها را تحریک می کردم.»

از تصاویر و فیلمهای سربریدن شیعیان توسط آنان، میزان خشم وبغض آنهاو در عین حال بیرحمی و سنگدلیشان- که هیچ توجیهی برای آن نیست-آشکار می شود.

 آیا می دانید: این جشنها بدعتی است که از قرن هفتم و در دوران حکومت صفویه در ایران رواج یافت؟

قصد انکار و یا نادیده گرفتن خدمات برخی از پادشاهان صفویه به کشورمان را ندارم ولی نام این سلسله مخصوصا اقداماتشان در جهت ترویج مذهب شیعه همیشه نام کتاب «تشیع علوی و تشیع صفوی»-دکترعلی شریعتی-را در ذهنم تداعی می کند. 

چرا قدری تفکر و تعقل نمی کنیم به این که:

در حالی که کاملترین و غنی ترین راهنمای زندگی- قرآن- در این آیه:

«ولاتسبّوا الّذین یدعون من دون الله فیسبّواالله عدوا بغیر علم..»انعام/108

« مبادا که بر مشرکان خدا                          بگوئید دشنامی و ناسزا

که آنها هم از جهل و عیب سرشت              به یزدان بگویند دشنام و زشت»

حتی ما را از سبّ خدایان مشرکان و بتهای بت پرستان نهی کرده است،چه توجیهی برای اهانت به افراد مورد تقدیس و احترام مذاهب دیگر مسلمانان داریم؟

آن هم در حالی که وقتی اصحاب امام علی(ع) به معاویه و یارانش ناسزا می گفتندخطاب به آنها فرمود:

« إنّی أکره لکم أن تکونوا سبّابین.»

« من برای شما نمی پسندم که اهل ناسزاگویی باشید.»

باید بدانیم و بدانند که:

این جشنها و مراسم، خلاف شرع،عقل،عرف،اخلاق و قانون است.

باید بدانیم و بدانند که:

این جشنها بدعت هستند و نه در زمان ائمه اطهار(س) بلکه چند قرن بعد از غیبت کبرای حضرت صاحب الزمان(عج)،آغاز شده و رواج یافته است.

باید بدانیم و بدانند که:

تمام علمای شیعه در جعلی و بی اعتبار بودن حدیث« رفع القلم» که دستاویز برپاکنندگان این جشنها شده است، متفق القولند.

باید بدانیم و بدانند که:

نامگذاری فرحة الزهراء یا عیدالزهراءبرای جشن عمرکشون از طرف هیچیک از ائمه اطهار(ع) نبوده است.و خرافه ای است که تمام علماء و مراجع تقلید شیعه- اعم از مقام معظم رهبری و...با قاطعیّت آن را ردّ کرده و سبب نارضایتی حضرت زهرا(س)می دانند.

باید بفهمیم و بفهمانیم این آیه قرآن را:

«إنّماالمؤمنون إخوة فأصلحوا بین أخویکم واتّقواالله لعلّکم ترحمون»حجرات/9

« جز این نیست که مؤمنان همدمند                 همه چون برادر کنار همند

از ایزد بترسید و گیرید پیش                             ره صلح بین اخوان خویش

اُمیدست تا بر شما کردگار                              کند رحمتی درخور و ماندگار»

شاید بتوان جهت پاسخ به پرسشهاوشبهات پیرامون این مجالس ضدّاسلامی،مطالعه کتاب «نهم ربیع، خسارت‌ها و جهالت‌ها»- اثر « مهدی مسائلی»-را توصیه کرد.
این کتاب با عنوان زیرین «آسیب‌شناسی انسجام شناسی» توسط انتشارات وثوق منتشر شد و در آن علاوه بر بحث تاریخی درباره قتل خلیفه دوم و ابولؤلؤ، و بررسی روایت‌شناسی «روایت نهم ربیع‌الاول»، نظر مراجع تقلید اعم از مقام معظم رهبری و...را ارائه کرده است.

پرسش پایانی:

آیا اگر به برپا کنندگان و شرکت کنندگان این جشنها، با دلایل فراوان از جمله:

برهان نقلی- براساس قرآن و سنت- اسناد تاریخی،دلایل عقلی،عرفی، اخلاقی و قانونی، بدعت و ضدّدینی بودن این جشنها را ثابت کنیم، باز هم همچنان با تحکم و قاطعیّت به دفاع از این جشنها برمی خیزند؟

باید لااقلّ برای یک بار انجام وظیفه و ادای تکلیف نمائیم.

زیرا که قرآن فرموده است:

« فذکّر إنّ الذکری تنفع المؤمنین»                                    سوره ذاریات/آیه55

«ولی مؤمنان را بده درس و پند                      که باشد بر آنها بسی سودمند»        

« فذکّر إن نفعت الذکری» « بده پند اگر سود زاید ز پند»         سوره اعلی/آیه9

نگارنده این نوشتارهمچون گذشته پذیرای نقدونظرهای راهگشاومفید شماست.

الحمدلله ربّ العالمین

والسلام علی من اتّبع الهدی