بسم الله الرحمان الرحیم

السلام علیک یا رسول الله و رحمة الله و برکاته

این روزها در همه جا سخن از توهین نشریه فرانسوی« شارلی ابدو» به ساحت مقدس رسول اکرم(ص) است.

سایتهای خبری از حملات خشونت آمیز بعد از این اقدام ظالمانه ی این نشریه به دفتر آن و یک فروشگاه و کشته شدن17نفر خبر می دهند و از حضور فعال آنگلا مرکل و بنیامین نتانیاهو و دیوید کامرون در صف اول تجمع اعتراضی به این کشتار!!!

و برخی از صفحات مجازی ما- اعم از: وبلاگ، وب سایت،وایبر و واتس آپ،مقهور این اتحاد!! سران کشورهای اروپائی در هفته وحدت مسلمانان!!!شده اند.

و چه قلیل و اندک هستند کسانی که در همین صفحات و فضاهای مجازی، سعی در ارشاد دیگران و اصلاح طرز فکرشان دارند و به حق اظهار می دارند که این اقدام آنها بخاطر اسلام هراسی و با هدف اسلام ستیزی است.نه دلسوزی برای کشته شدگان.

وگرنه چرا در قبال کشتار مسلمانان در کشورهای مختلف سکوت می کنند؟

و ذهن من اینجا با این سؤالات درگیر است که:

چرا این کنشها و رفتارها، دائما در کشورهای غربی صورت می گیرد و در این کشورها هرازگاهی شاهد بروز این برخوردها هستیم:

کاریکاتور توهین آمیز،فیلم و کتاب با محتوا و موضوع تحریف و تخریب حقیقت وجودی دین اسلام و رسول اکرم(ص)و...؟

و چرا این اقدامات در کشورهای آسیائی و آفریقائی- که اکثر مسلمانان در این دو قارّه پراکنده اند- اتفاق نمی افتد؟

در جائی مانند: فلسطین اشغالی که زیر سلطه و حکومت رژیم اشغالگر صهیونیستی استودر شدت عناد او با اسلام هیچ شک و شبهه ای نیست.یا....

به علاوه:

ریشه این رفتارها چیست؟ آن هم در کشورهایی که سالانه صدها نفر از افراد تحصیل کرده و روشنفکر به دین اسلام می گرایند؟

آیا ممکن است یکی از دلایل این باشد که در آن کشورها اسلام حقیقی و رسم مسلمانی را از مسلمانان می بینند و از ما فقط اسم مسلمانی را؟ و به همین دلیل و بخاطر احساس خطری که از این قضیه و تأثیر آن در گرایش به این دین مبین می کنند، دست به این رفتارهای سبکسرانه و بیخردانه می زنند؟

چرا در آن کشورها، رفتار و گفتار مسلمانان اینقدر جاذبه دارد که موج اسلام گرائی و تشرف به دین اسلام حتی در میان چهره های مشهور و محبوب ورزشی و هنری و...هم رو به افزایش است؟

ولی در کشورهای آسیائی خصوصا غرب آسیا ایجاد دافعه کرده است؟

راه دور و زمان دورتر نرویم.

در همین کشور عزیزمان ایران و در این سه دهه ی اخیر پس از پیروزی شکوهمند و افتخارآمیز انقلاب اسلامی میزان اسلام گرایی و پایبندی به دین افزایش یافته یا کاهش؟

رفتار و گفتار ما مسلمانان بیشتر ایجاد جاذبه کرده است یا دافعه؟

زمینه ساز دین گرائی بودیم یا دین گریزی و حتی دین ستیزی؟

ما در ظاهر پیرو همان دینی هستیم که خداوند می فرماید:

« و رأیت الناس یدخلون فی دین الله افواجا»                 سوره نصر/آیه2

« ببینی همه دسته دسته ز راه                               بیایند در دین یکتا اله»

دقت فرمائید:

در این آیه سخن از علاقمندی و نزدیک شدن به دین اسلام آن هم به صورت فردی نیست. بلکه از داخل در دین شدن آن هم فوج فوج سخن می گوید.

حال،ما در مقابل چه کردیم؟ چه جلوه و چهره ای از این دین انسان ساز ارائه داده ایم؟

« ألم یأن للذین آمنوا أن تخشع قلوبهم....»               سوره حدید/آیه16

آیا وقت آن نرسیده است که به خود آئیم؟

بیائیم به این رفتار ناپسند و مغرضانۀ مدیران این نشریه- که هیچ سنخیتی نه با شرع که با عقل و اخلاق و قانون و عرف هم ندارد و از هیچ منطری قابل توجیه نیست- از زاویه ای دیگر بنگریم.

بیائیم آن را به مثابه ی تلنگری بر خود بدانیم.و تجدید نظری در روش مسلمانی خود کنیم.

ما پیروی دینی هستیم که قرآن در مورد آن فرموده است:

« ربما یودّ الدین کفروا لو کانوا مسلمون»                سوره حجر/آیه2

«یکی روز آنان که کافر شدند                        کنند آرزو کاش مسلم بُدند»

ما ادعای پیروی از پیامبری عظیم الشأن و کریم النفس را داریم که قرآن او را از هر جهت و برای هر کس الگویی همیشه نیکو و نمونه ای تمام عیار و ماندگار از مظاهر نیکی معرفی فرموده است.آنجا که می فرماید:

« لقد کان لکم فی رسول الله اسوة حسنه...»      سوره احزاب/آیه21

« به کردار و صحبت رسول خدا                   چه سرمشق خوبی است بر اقتدا»

همان پیامبری که به استناد صادق ترین قول -قرآن- سوار بر مرکب راهوار اخلاق نیکوست:

« و إنّک لعلی خلق عظیم»« تو را خوی بسیار وارسته ایست» سوره قلم/آیه4

و از جمله این اخلاق نیک و پسندیده رحمت و رأفت ایشان است.به گواهی قرآن که می فرماید:

« و ما أرسلناک إلّا رحمة للعالمین»                    سوره انبیاء/آیه107

«ندادم تو را حکم پیغمبری                          مگر آن که مژده ز مهر آوری                     بر اهل جهان نیز بی کاستی                        شوی مایۀ رحمتی راستی»

« لقد جاءکم رسول من أنفسکم حریص علیکم عزیز علیه ما عنتّم و بالمومنین رؤوف رحیم»                                                       سوره توبه/آیه128

 

« رسولی ز جنس شما خاکیان                   فرستاده گردیده در این میان

خورد غصه گر رنجهائی برید                         بخواهد که ایمان به ربّ آورید

نجات شکما راست خواهان بجان                 رئوف و رحیم است بر مؤمنان»

«فبما رحمة من الله لنت لهم و لو کنت فظّا غلیظ القلب لانفضّوا من حولک...»

                                                                       سوره آل عمران/آیه159

«به لطف الهی به قلب و زبان                       تو با ملت خود شدی مهربان

اگر سنگدل بودی و ناصبور                          ز پیرامونت خلق می گشت دور»

فراموش نکنیم:خداوند به خاتم الأنبیاء(ص)امر کرد،به ما فقط یک موعظه بگوید:

« قل إنّما أعظکم بواحدةأن تقوموا لله مثنی و فرادی...»  سوره سبأ/آیه46

« به مردم بگو من که بس آگهم                شما را یک اندرز خوش می دهم

که دو دو و یا یک نفر یک نفر                     بخیزید که آید ز یزدان ظفر»

بیائیم با عمل به تنها موعظۀ قرآن حرکتی جمعی را آغاز کنیم:

به دیگران ثابت کنیم اگر اسم دین محمدی(ص) را داریم، رسم محمدی(ص) هم داریم و به قول معلم شهید،دکتر شریعتی:

 آنگونه باشیم که آنان که خدا را نمی شناسند، ما را که می شناسند خدا را بشناسند.

اما چگونه و از چه راههائی؟

با امید و اتکا بر مهر و یاری همیشگی و بیکران خداوند، در مطلب بعدی در این مورد به دنبال راهکار خواهیم بود. انشاءالله.

امید آن که نگارندۀ این سطور را درمطلب بعدی از راهکارهای راهگشا و کاربردی و مفیدتان بهره مند سازید.

ربّنا وفّقنا لما تحبّ و ترضی

الّلهم صلّ علی محمد و آل محمد و عجّل فرجهم

                                                                                        تا درودی دیگر بدرود