بسم الله الرحمان الرحیم

سلام بر قدرنشینان فجرآفرین.

شب بیست و سوم هم تمام شد. وبه اصطلاح عامیانه:

«شب قدر تموم شد خیالمون راحت شد!!!»

اما اگر میخواهیم  و باید اندوخته های این شب قدر را تا سال بعد حفظ کنیم، پس شب قدر تمام نشد. تازه شروع شد.

شب قدر آغاز راه است. شب قدر یک شب نبود.زیرا قرآن کتاب یک شب و یک نسل و یک قرن نبود.

مگر ما شیعه ی ائمه معصومین نیستیم؟ پس با الگوبرداری از امام سجاد که از بعد ازشب قدر خودرا برای شب قدر سال بعد آماده میکردند، ما نیزچنین کنیم.

شب قدر آغاز نزول قرآن بر قلب پیامبر اکرم(ص) و بر زنده دلان بیدار درشب قدر بود.

پس این قرآن را بر لوح محفوظ جانمان پاس داریم.

اما بهترین راه برای حفظ و تقویت بهره های معنوی کسب شده در شب قدر چیست؟

مگر نه این که خداوند در اولین توصیف از شب قدر، آن را با نزول قرآن و سپس فرق هر امر حکیم معرفی کرده است:

« إنّا أنزلناه فی لیله مبارکه إنّا کنّا منذرین* فیها یفرق کلّ أمر حکیم»

سوره دخان/آیات3و4

« که آن را مبارک شبی داده ایم                    که یزدان بشر را دهد پند و بیم*

همه کارها را به حکمت خدا                          شب قدر میسازد از هم جدا»

« إنّا أنزلناه فی لیله القدر»

و ماه رمضان- که ما فقط به نام ماه روزه می شناسیم- را با نزول قرآن معرفی کرده و  قرآن را با سه صفت ممتاز:

هدایت برای همه ی مردم، دلایل روشن و معیار تشخیص حق از ناحق و سره از ناسره توصیف کرده است:

« شهر رمضان الّذی أنزل فیه القرآن هدی للناس و بیّنات من الهدی و الفرقان...»                                                                     سوره بقره/آیه185

« بلی ماه رمضان همان ماه بود                        که قرآن در آن ماه آمد فرود

 که سازد هدایت عموم بشر                            جدا میکند راه نیکو ز شرّ

 در آنست آیات نور آشکار                             که دانشوران را بیاید به کار »

پس  از قرآن راهنمایی میگیریم. مضاف بر اینکه چون هدف از این راه خواستن،عامل به قرآن بودن هم هست، پس باید سه خصلت و یژه که در این آیه درمورد قرآن گفته شد، در ظاهر و باطن ما نیز تجلّی یابد.

اما کدام آیه را از بین بیش از شش هزار آیه ی قرآن سرلوحه ی زندگی خود قرار دهیم؟

نخست باید تکلیف و هدفم را مشخص کنم. در کدام زمینه بیشتر از موارد دیگر، نیاز به هدایت الهی و تلاش بیشتر دارم.فرهنگی؟ سیاسی؟ اقتصادی و مالی؟ اجتماعی؟ و...؟

کاملا مشخص است که قرآن در مورد تمام این موارد راهکار دارد. زیرا در سه آیه به صراحت اشاره کرده است که درمورد همه چیز پاسخ و رهنمود دارد.آیات:

« ... و نزّلنا علیک الکتاب تبیانا لکلّ شیء و هدی و رحمه و بشری للمسلمین»

                                                                                       سوره نحل/آیه 89

« ...تورا این کتاب گران داده ایم                      به متنش همه چیز بنهاده ایم

در ان رحمت و نور باشد نهان                        دهد مژده بر مسلمین جهان»

ملاحظه میشود که در این آیه صفات: هدایت، رحمت و بشارت بر مومنین در توصیف قرآن بکار رفته است. پس ما نیز باید چنین باشیم.

«...ما فرّطنا فی الکتاب من شیء....»                  سوره انعام/آیه38

« فرامُش نکردیم تا درکتاب                          نویسیم هرچیز را با حساب»

« ...و تفصیل کلّ شیء و هدی و رحمه لقوم یؤمنون»  سوره یوسف/آیه111

«...درآن شرح هر نکته ای پابجاست              بگوید که تورات هم ازخداست

در آن رحمتی هست و روشنگری                  به ایمان اگر بطن آن بنگری»

و باز هم  سخن از هدایت و رحمت.

پس اگر میخواهیم هادی دیگران نیز باشیم، هدایت ما باید قرین رحمت و تجلی دهنده ی آن در گفتار و رفتار راهبرانه مان باشد.

پس میتوانیم در تمام زمینه ی مورد نیاز از قرآن رهنمود بخواهیم.

به قول اقبال لاهوری:

گر تو میخواهی مسلمان زیستن                   نیست ممکن جز به قرآن زیستن

در این صورت در حدّ نمی از یمی به آیه29/ سوره ص عمل کرده و انشاءالله مشمول آیات:82/سوره نساء؛ آیه30/ سوره فرقان و آیه24/سوره محمد نشویم و هم به سفارش رسول اکرم(ص) و امام علی و امام رضا(علیهما السلام)در احیای سنت و میراندن بدعت عمل کنیم.که در اما عمل به کدام آیه از قران؟

آیا به آیات سوره روم، عنکبوت و دخان که در شبهای قدر قرائت می کنیم؟

اصلا چرا این سه سوره را در شب قدر میخوانیم؟

سوره روم:ازمعدودسوره هائی که برخی آیاتش با« و من آیاته» آغازشده است.توحید

سوره عنکبوت: نبوت

سوره دخان: معاد

اصول ادیان الهی: توحید، نبوت معاد.

سه سوره ای که با حدّاقلّ آیات و با آیاتی کوتاه به زیبایی هرسه اصل دین را بیان کرده و علاوه برآن:

پیامهای کاربردی و درسهای آموزنده ی فراوان و خصوصا سوالات چالش برانگیز بسیاری در مورد شرایط امروزی ما مسلمانان و مقایسه ی آن با رفتار  امّتهای پیشین در زمان انبیاء الهی- که متأسفانه در برخی موارد چقدر شبیه آنها هستیم و رفتار میکنیم- مطرح کرده و اشاراتی بحق به فاصله ی عمیق و وسیع ما با مفاهیم و احکام قرآنی دارد.

و چه نیکوست در شبی که باید با نزول قرآن  بر قلبهای سلیم گنج نهان فطرت احیاء کنیم، باید تجدید میثاق با اصول دین نموده و اعتقاداتمان به اصول دین را که تقلیدی نیست و تحقیقی و تعقلی است، محکم و یقینی کنیم.

و چه منبعی بهتر از قرآن برای عمل به قرآن؟

درمورد محتوا و پیامهای کاربردی این سه سوره سخن نمی گویم.چرا که اگر از ابتدای شب قدر شروع به تلاوت آیات این سه سوره و استخراج پیامهای تربیتی و کاربردی آن کنیم.شب سحر میگردد و سحربه طلوع خورشید پیوند می خورد، بی آن که کار ما با این سوره ها تمام شود.

پس حتی اشاره ای کوتاه هم چون حق مطلب را ادا نمی کند، ظلم به قرآن و این سه سوره میشود.

حال چه کنیم؟

قرار است با عمل به حدّاقلّ یک آیه از قرآن، احیاگر سنت و میراننده ی بدعت باشیم و بهره های معنوی کسب شده در شب قدر را تا سال بعد حفظ و تقویت و تکمیل کنیم.

تا پستهای بعدی صبور و همراهمان باشید.

همچنان منتظر انتقادات صادقانه و سازنده ی شما نیک اندیشان قرآن پژوه هستم. چرا که ضعف فکر و نقص کار خود واقفم.

تا سلامی دیگر والسلام