بسم الله الرحمان الرحیم

 

سلام

متن زیر در فروردین ماه سال93 در همین وبلاگ ارائه شد، ولی بعد از مدتی جهت اصلاحاتی جزئی به حالت پیش نویس درآمد، تا پس از ویرایش، مجددا در این وبلاگ منتشر شود.ولی متأسفانه بدلیل فراموشی و غفلت نویسنده و مشغول شدن به مطالب ماه رجب و..این مطلب سهوا در میان مطالب پیش نویس مغفول ماند تا امروز که جهت نگارش مطلبی در مورد شهادت حضرت زهرا(س) و تقارن آن با نوروز،جهت استناد به این مطلب به جستجوی آن پرداختم و پس از نیافتن آن در میان مطالب منتشره، متوجه این اشتباه  شدم.

حال، با عذرخواهی از خوانندگان گرامی،امروز این مطلب ارائه می شود.

گرچه می گویند: در هر کاری خیر و حکمتی نهفته است.»من هم معتقدم که: « الخیر فی ما وقع»

ولی با اعتراف به اینکه هنوز خیر و حکمت این اشتباه سهوی را درک نکردم، مطلب را اینجا ارائه میکنم. با پوزش مجدد

« یادکرد ما ازمعصومین در ایام شهادتشان به عزاداری محدود شده و قرآن غریب و مهجور میماند.امروز با عمل به یک آیه قرآن بهترین خدمت را به حضرت زهرا(س) کنیم.»

سلام.

سلام بر آنان که از ارادت به فاطمه زهرا(س) تا تبعیت و شفاعت ایشان پیش رفتند.

متن فوق، متن پیامکی بود که در روز شهادت حضرت زهرا(س) برای دوستان- اعم از آنانی که پیامک تسلیت شهادت داده بودند یا نداده بودند-فرستادم.

ایام فاطمیه هم به پایان رسید. مثل هر سال همراه بود با مهجوری و مظلومیت بیشتر قرآن و حضرت زهرا(س).

و همه در این ظلم و خیانت به آنها سهیم هستیم از صداوسیما گرفته تا...

کافی است مروری گذرا بر عملکردمان در این مناسبتها داشته باشیم:

عملکرد صدا و سیما در این مناسبتها:

پخش برنامه های کلیشه ای در قالب گفتگو با کارشناس مذهبی و مداحان. 

همیشه این سوال در ذهنم هست که چرا کارشناس مذهبی در این ایام برای صداوسیما فقط ملبس ها به لباس روحانی و تحصیل کردگان حوزه هستند؟ واقعا یک فرد غیرمعمم  نمی تواند صاحب نظر در مورد معصومین(س) باشد؟

البته در سالهای اخیر حضور مداحان به عنوان صاحب نظران برنامه های صداوسیما در مناسبتهای مذهبی پررنگ تر شده است!!!

آیا اگر تمام شبانه روز را پای تلویزیون نشسته و به سخنرانیها و گفتگوها گوش کنیم نکته ی تازه ای از سنت حضرت زهرا(س) می آموزیم؟

بارها امتحان کرده ام و پای صحبت مهمانان این برنامه ها نشسته ام تا مگر این بار نکته ای متناسب با نیاز و خواسته ی نوجوان و جوان امروز بیاموزم تا بتوانم در جلسات و کارگاههای آموزشی خودم استفاده کنم. اما دریغ از...

البته ضمن اینکه برای تمام کارشناسان برنامه های مذهبی صداوسیما احترام قائلم و منکر سطح معلومات و اطلاعات بالا و بسیار آنان نیستم. اما همیشه برایم سوال بوده که چرا مطابق شرایط جامعه ی امروزی سخن نمی گویند؟ مگر نه اینکه امام علی(ع) فرموده اند:

« فرزند زمان خویشتن باش»

پخش آهنگهای حزن آور و برنامه های عزاداری و مداحی.

متأسفانه برخی اشعار و نوحه ها هم حاوی مطالب سخیف و یا حتی غیر واقعی و دور از شأن اهل بیت(علیهم السلام) است.

اما زمان عزاداری در این رسانه هم حکایتی دارد:

در شهادتهای معصومین(س) عزاداری صداوسیما از روز قبل از شهادت آنها آغاز شده و بعد از اذان مغرب روز بعد- روز شهادت- پایان می یابد!!!( هنوز شهادت آنها رخ نداده عزاداری ما آغاز میشود!!!)

قطع آهنگ تیتراژ آغاز و پایان سریالها و حتی آهنگ دیگر برنامه های صداوسیما.

سریالهای ترکیه ای کلید اسرار و یک قطره عبرت و سریال ایرانی: شاید برای شما هم اتفاق بیفتد، هم سریال ثابت تلویزیون در این ایّام است.

و امّا عملکرد ما شیعیان!!!در این مناسبتها:

 پیامکهایی که می فرستیم، فقط شعر یا جملات زیبا و در پایان تسلیت شهادت حضرت زهراست.و در نهایت خیلی کاربردی باشد، توصیه ی گیرنده ی پیام به هدیه چند صلوات و ارسال آن پیامک به...نفر.

دریغ از استخراج یک نکته ی کاربردی از این پیامکها.

بنرهایی که در شهر نصب شده است و در آنها نام مداح یا مداحان و نوحه سرایان درشت تر از نام سخنران و سخنرانان نوشته شده است.

در مجالس عزاداری غربت ثقلین- قرآن و عترت- کاملا مشهود است.گوئی در این مجالس مجال و مکانی برای تدبر در قرآن و فهم آن نیست!!

در مجالس عزاداری بر مصیبتها و ظلمهای وارده بر حضرت زهرا(س) پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) اشک می ریزیم و غافلیم از مصیبت و ظلمهائی که ما شیعه نمایان در حق ایشان می کنیم.

ذکر مصیبتهائی میشود که در آنها تحریف تاریخ و تحقیر شأن حصرت فاطمه و امام علی (علیهماالسلام)فریاد می زند.

و...

یکی از اساتید اخلاق و نویسنده ی کتابهای مذهبی که مؤلف کتب متعددی با موضوع:

« سیره عملی اهلبیت(س)» است، دخترش در سال...پس از شرکت در کنکور رشته« علوم ریاضی و فنی» در رشته مهندسی الکترونیک یکی از دانشگاههای تهران پذیرفته شد. ولی این آقای نویسنده مانع ثبت نام او در دانشگاه شد.نهایتا این خانم توانست پدررا راضی کند در رشته ی ریاضی دانشگاه پیام نور ادامه تحصیل دهد!!!

این ماجرا را در آن سالها یکی از دوستانم که همکلاسی دبیرستانی آن دانش آموز بود، برایم تعریف کرد.و  البته ماجرای خواهربزرگتر این خانم غم انگیزتر بود.

برایم عجیب بود که آن استاد که یکی از تألیفاتش هم در مورد سیره ی عملی حضرت زهرا(س) بود، از ایشان چه آموخته است؟

قطعا ایشان میدانستند که:در پانزده قرن پیش که باسواد در بین مردان عربستان اندک بود، حضرت زهرا(س) معلم زنان مدینه بود.

آیا ایشان از حضور اجتماعی حضرت فاطمه(س) در آن زمان- آن هم با آن نگاه عرب آن زمان به زنان- خبر نداشته است؟

بهتر است با چند سؤال میزان شناخت خودمان از ایشان را محک بزنیم:

به راستی ما مدعیان دینداری و پیروی حضرت فاطمه(س) از ایشان چه می دانیم؟

چقدر ایشان را می شناسیم؟

اگر از ما درمورد سن دقیق و تاریخ صحیح تولدشان سوال کنند، آیا پاسخ مشخص و دقیقی داریم؟

اگر در مورد علت اصلی نامعلوم بودن قبر ایشان سؤال کنند،پاسخ روشن داریم؟

اگر بگویند یک سخن نو و تازه از ایشان بفرمائید تا برای دختران و جوانان امروزی قابل کاربردی باشد، چه می فرمائید؟

اگر بگویند: زیباترین جلوه ی رفتاری حضرت زهرا(س) به عنوان یک دختر چه بود؟ کدام رفتارشان مدنظرتان است؟

اگر بگویند:هنگام قرائت دعای توسل، وقتی خطاب به ایشان می گوئید: « یا وجیهه عندالله اشفع لنا عندالله» - با توجه به اینکه شفع و شفاعت به معنای جفت و هم سنخ شدن است، و دعا آغاز راه برای حرکت است- عزم دارید در کدام خصلت با ایشان هم سنخ و هم تراز شوید، چه پاسخی می دهیم؟

اگر بگویند:بخشهائی از زندگی روزانه ی حضرت فاطمه(س)-در دوران تجرد و تأهل- راز و نیاز با خدا  و رسیدگی به امور منزل بود، در مورد جلوه های دیگر زندگی ایشان چه می دانید؟ چه میگوئیم؟

اگر بپرسند:آیا قسمتی در سیره و زندگی حضرت زهرا(س) وجود دارد که برای شما ابهام و ایهام داشته باشد؟ پاسخ ما مثبت است یا منفی؟

و اگر پاسخمان مثبت بوده و موردی را مطرح کنیم،

اگر بپرسند آیا برای کشف حقیقت و رفع ایهام و ابهام حرکتی کردید، و چرا؟چه پاسخی می دهیم؟

رسول اکرم(ص) هنگام تقسیم امور منزل بین حضرت فاطمه و امام علی(علیهماالسلام)امور داخل منزل را به حضرت زهرا(س)و مسئولیت امور خارج از منزل را به امام علی(ع) سپردند،حضرت زهرا(س) پس از این تقسیم بندی فرمود:

« آنقدر از این تقسیم بندی خوشحال شدم که گوئی دنبا را به من دادند.»

اگر بگویند:با توجه به اینکه در آن دوران که زنان مدینه غالبا خانه دار و خانه نشین بودند حضرت زهرا(س) حضوری اجتماعی داشتند: در جهادهای سپاه اسلام با دشمنان به مجروحان رسیدگی و آنان را مداوا می کردند، به وقت ضرورت در مسجد سخن گفتند. در مقر خلافت ابوبکر حاضر شده و چهره به چهره با او سخن گفته و حق غصب شده ی اهل بیت پیامبر اکرم(ص) را از او و همراهانش طلب می کردند، پس چرا این سخن را فرمودند و برداشت شما از این سخن ایشان چیست؟ چه پاسخی می دهیم؟

و سؤال آخر:

اگر از ما بپرسند:

چرا نسل امروز باور ندارد که حضرت فاطمه زهرا(س) می تواند یک الگوی کامل و تمام عیار برای دختران و بانوان امروزی باشد؟ و اشکال کار کجاست،چه می گوئیم؟

آیا در هنگام پاسخ که انگشت اشاره را به سمت دشمنان داخلی و خارجی و بویژه آثار مخرب: ماهواره و رسانه ها و شبکه های بیگانه می بریم، دقت کرده ایم که سه انگشت دیگر دستمان به سمت خودمان است؟

اگر آنها را متهم کرده و فهرست بلندبالائی از کارهائی که آنها کردند، می دهیم چرا به خود نمی نگریم و طوماری از کارهایی که می شد بکنیم و نکردیم ارائه نمیدهیم؟

آیا نباید ابتدا از خودمان سوال کنیم و قصورات خود را برشماریم؟

این مطلب در روز پس از شهادت حضرت زهرا(س) آغاز شد و در شب ولادت ایشان پایان یافت.

شاید این هم حکمتی داشت. در مورد تنها معصومی که ماه قمری با شهادتش آغاز و با ولادتش پایان می یابد و در این فاصله نه ولادتی است و نه شهادتی. به نظر شما حکمتهایش چیست؟

ممنون میشوم مانند مطالب ماه محرم پاسخ سوالات فوق را در قسمت نظرات بیان فرمائید تا راهگشای نگارنده و خوانندگان دیگر باشد.

و شاید یکی از پیامهایش این است آنچه در شهادتش می آموزیم در زندگی به کاربرده و در روزتولدشان به ایشان هدیه دهیم.

و شاید...

شما چه فکر می کنید؟

همچنان منتظر پاسخهای آموزنده و مفید شما خوانندگان اندیشمند در قسمت نظرات هستم.

ربّنا تقبّل منّا إنّک أنت السمیع العلیم

 الحمد لله ربّ العالمین

تا درودی دیگر بدرود