بسم الله الرحمان الرحیم

سلام بر امام منتظِر و منتظَر و سلام بر منتظِران منتظَرش.

قرار بود در این مطلب نمونه هائی از بدعتهایی که رواج آنان مرگ آفرینی فکر و اندیشه و عقلانیت را به دنبال داشته، بیان شود.

بدعتهایی که مخصوصا در دهه های اخیر آنقدر شایع شده که جزئی از باورها و اعتقادات و اعمال واجب شده است . به گونه ای که انجام ندادن آن را گناه می دانیم.و حس می کنیم کوتاهی در انجام واجبات و عبادات کرده ایم.

جهت جلوگیری از اطاله ی کلام، در اینجا فقط به بدعتهای مربوط به امام زمان(عج) و مقوله ی انتظار اشاره می کنیم.

به یاد می آورم در ماه ربیع الأول سال79 ،دوست و همکاری که بسیار مقیِّد به انجام مستحباتی مانند:دعای کمیل در شبهای جمعه در حرم عبدالعظیم حسنی و زیارت مسجد جمکران در سه شنبه شبها،بود و کمتر اتفاق می افتاد این عباداتش قضاشود، از نگارنده و یکی دیگر از دوستان دعوت کرد که چون بواسطه ی نذرش به مناسبت تولد پیامبر اکرم و امام صادق(س) شام زائران مسجد جمکران، اعزامی از مسجد محلّشان به عهده ی اوست،در آن ضیافت همراهش باشیم.هم دیدارها تازه می شود.هم مهمان نذرش هستیم. و هم توفیق زیارت و دعا و نمازی در مسجدجمکران نصیبمان می شود.دعوتش را پذیرفتیم.

در مسجد آن دوست میزبان از من پرسید:« آخرین بار کِی اومده بودی مسجد جمکران»

پاسخ دادم:«شش سال قبل.»

با تعجب گفت: « دلت میاره این همه مدّت دور از امام زمان(عج) باشی!!!»

و من خیلی عادّی و بدون تأسف پاسخ دادم:« بله.» و همین پاسخ و حالت چهره ام باعث تعجب آن دوست شده بود.

به راستی چرا فکر می کنیم اگر عاشق و منتظر امام زمان(عج) هستیم، حتما باید به زیارت مسجد جمکران برویم؟!!

در سالهای قبل هربار که به مسجد جمکران می رفتم، ازدحام در بالای آن چاه همیشه نگرانم می کرد.

اینکه چرا مسئولین کاروانها در این خصوص با مردم صحبت نمی کنند؟ چرا از خرافه بودن آن چاه پرده برنمی دارند؟ 

 چندسال بود آن چاه بسته بود.و چه اقدام بجائی بود.

تابستان سال88مصاحبه ی مسئول تولیت آستان مسجد جمکران را میخواندم. ایشان در آن مصاحبه گفته بود:

« سال قبل، سه میلیون عریضه از این چاه جمع آوری شد.!!!»

سه میلیون عریضه!!!

رقم بسیار وحشتناک و فاجعه بار است.

حتی اگر خوش بینانه فرض کنیم هرچندتا عریضه متعلق به یک نفر است که هردفعه که برای زیارت آمده، نامه ای نوشته و در چاه انداخته، بااین حال تعداد چندصدهزارنفر میشود.و این بدان معناست که:

با کمال تأسف باید اعترافی تلخ و دردناک کنیم:

افراد زیادی هستند که راه ارتباط با امام زمان(عج) و اجابت حاجاتشان توسط ایشان را عریضه نویسی و در چاه آن مسجد انداختن، میدانند.

ایشان در پاسخ به سوال خبرنگار که پرسیده بود:

« با این عریضه ها چه می کنید؟»

پاسخی داده بود قریب به این مضمون:

« برخی از اینها را به نهادهای مربوطه تحویل میدهیم تا آنها رسیدگی کنند. و آن عریضه هایی که نمی شود برایشان کاری کرد،جهت بازیافت می فرستیم تا به خمیر کاغذ تبدیل شوند.»

اصلا در مورد صحت و اعتبار سند مسجد جمکران چه و چقدر می دانیم؟

قبل از ساخت مسجد جمکران،مردم چگونه با امام زمان (عج) ارتباط برقرار می کردند؟

بیائیم باور کنیم:

هرمسجدی- سجده گاه- می تواند محل قرار من با امام زمان(عج) و حرف دل گفتن با ایشان باشد. حتی اگر آن مسجد سجاده ای باشد که در کنجی در اطاقی از منزلمان پهن کرده ایم.

باورکنیم:

برای واگویه کردن با امام زمان(عج) لازم نیست تا سه شنبه شب و زیارت مسجد جمکران یا صبح جمعه و قرائت دعای ندبه منتظر بمانیم.

باور کنیم:

تنها محل حضور امام زمان(عج) در نیمه شعبان، مجالس مولودی خوانی و بویژه مسجد جمکران نیست.

باور کنیم:

راه تعجیل در فرج امام زمان(عج) نه صلوات فرستادن و دعای فرج خواندن نیست. بلکه قیام و حرکت است.

باور کنیم:بنابر حدیث :

« إجتناب السیّئات أولی من إکتساب الحسنات»

« ترک گناهان و بدیها مهم تر و مقدم بر کسب حسنات و نیکیهاست.»

جهت هدیه به امام زمان(عج)ترک گناه مقدم بر جشن،دعای فرج،صلوات و... است.

باور کنیم:

برخلاف ادّعاها و تهمتهای مداحان، امام زمان(عج) آواره ی دربدر بیابانگرد نیست!!!

باور کنیم:

اصطلاحات سخیفی مانند:خوشگل زهرا، گل نرگس و...برای امام زمان(عج)، دون شأن ایشان است.

باور کنیم:

ایشان پس از ظهور و قیام، دریای خون راه نمی اندازند و مثلا به پسر شمشیر نمیدهند که گردن پدر کافرش را بزند.

باور کنیم:

وسیله مبارزه حضرت مهدی(عج) با دشمنان،سلاح سرد و یا حتی گرم نیست.

باورکنیم: دجال شخص نیست. مکتب فکری است و نماد و معرّف شخصیت.

باور کنیم:

برخلاف سطحی نگری و خرافه ی رایج، دجال انسان یک چشمی نیست.

اصلا شخص نیست بلکه نماد شخصیت است. دجال نماد و بیانگر شخصیتهائی است که دین را فقط با یک چشم-آن هم چشم بصر- می بینند و از چشم بصیرت غافلند.نماد افراد کج فکر،کوته نظر و سطحی نگر است.نماد جاهلان متنسّک و عالمان متهتّک.

نماد انسانهائی است که اصل دین را رها کرده به فرع متصل شده اند. مغز و بطن دین را رها کرده و به پوست و ظاهر آن بسنده کرده اند.

نماد افراد قشری و متحجری است که اساس دین-عقل و رحمت- را دفن میکنند.

باور کنیم:

بر خلاف تهمتی که از سال88 به سبزاندیشان روشنفکر می بندند، پیروان دجال شال سبز بر سر و شانه و گردن ندارند.

باور کنیم:

برخلاف تصاویر دروغین در cd مبشران ظهور، و بر خلاف سخنرانیهای کاسبان فتنه،که عالمان متهتک را- که به فرموده ی امام علی(ع)،پشت ایشان را شکستند- در ذهن تداعی میکند،هیچ سنخیتی بین جنبش سبز و رهبران آنها- آن سید و آن روحانی در بند وحصرخانگی- با دجال و پیروانش نیست.

باور کنیم:

cdمبشران ظهور، توهین و تهمت به حضرت مهدی(عج) و یاران آن حضرت مانند:سید خراسانی و شعیب بن صالح و... و حتی دشمنان ایشان بود.

باور کنیم:

دلگیری غروب روز جمعه بخاطر شهادت حضرت حجت(عج) در آن لحظات نیست.

باور کنیم:

غروب روز جمعه برای منتظران حقیقی امام زمان(عج) دلگیر نیست.زیرا برای آنها مهم این است که به وظیفه ی انتظارخویش درست عمل کرده و هنگام مشاهده ی نامه ی اعمالشان در غروب جمعه توسط آن حضرت(عج)، شرمنده نباشند.

باورکنیم

جملات:

«فانتظروا إنّی معکم من المنتظرین» « پس منتظر باشید.قطعا من همراه شما از منتظرانم»                                       سوره اعراف/آیه71 ؛ وسوره یونس/آیات20 و 102

«قل فانتظروا إنّا منتظرون»«بگو پس منتظرباشید.ما هم منتظریم»سوره انعام/آیه156

« وانتظروا إنّا منتظرون»« و منتظرباشید که ما هم منتظریم»       سوره هود/آیه122

« و انتظر انّهم منتظرون»« و منتظر باش.قطعا آنها منتظرند»       سوره سجده/آیه30

 که در ختم انعام و...این آیات را چندبار خوانده و بعد برای تعجیل در فرج امام زمان(عج) صلوات می فرستند!! ربطی به انتظار برای ظهور ایشان ندارد.

باور کنیم:

دعای « اللّهم عجل لولیک الفرج و اجعلنا من خیر أنصاره و أعوانه»

اگر بدون قیام و حرکت باشد فقط لقلقه ی زبان است و مستجاب نمی شود.

باور کنیم:

بزرگترین معضل در جامعه ی اسلامی، بی حجابی یا بدحجابی نیست.که اگر اینطور بود، قرآن بیشترین لعنت و غضبش را نثار آنان می کرد. ولی قرآن لعنت خود و ملائکه و تمام مردم را به کسانی نسبت می دهد که مطابق آیات:

سوره بقره/آیات 159 و 161 و سوره آل عمران/آیات86و87

حقیقت بیّنات و هدایت قرآن را کتمان و کفر کرده و سبب تحریف و تخریب سیمای حقیقی دین و قرآن می شوند.(جهت دریافت نکات بیشتر از این آیات و این مورد میتوانید به پست50 در همین وبلاگ با عنوان:

 ماه محرم رسید(12)- ما لعنت می کنیم یا لعنت می شویم؟ مراجعه فرمائید.)

باور کنیم:

دعای:« خدایا امام زمان را از ما راضی و خشنود بگردان» شرک است.

خدارا رها کرده ایم و...!!!؟

خدا باید راضی باشد و قطعا با رضایت خدا رضایت اولیاء الله هم تأمین میشود.

باورکنیم:

نماز امام زمان(عج) بیش از آن که ثواب و هدیه برای امام زمان(عج) و راهی برای نزدیک شدن ما به ایشان باشد، برای تقویت معرفت توحیدی ماست.

امر واجبی که در جامعه ی ما هر روز کمرنگ تر از دیروز میشود.

نشانه هایش واضح است:

برای انسانهای غیر معصوم قدمگاه می سازیم.

دستشان را بواسطه ی منصب و جایگاه حکومتی که دارند،می بوسیم.

نامشان را بدون صلوات ذکر نمیکنیم.

مخالفانشان را زیر رگبار تهمت تیرباران می کنیم.

اطاعت از آنها، را اطاعت از خدا می دانیم.

منتقدینشان را کافر و ضد دین میدانیم

و...

در مجالس برای التماس دعاگفتن به مداح و مولودی خوان صف می کشیم.

در مجالس مذهبی- اعم از جشن و عزا- مداح برایمان مهم تر از هرکس است.

در شبهای قدر،مداح مهمتر از خدا و قرآن و احیای منزلگه قرآن-فطرتمان- میشود.

و نشانه های بسیار دیگری از کفر و شرک ساکنان ام القرای اسلام.

باور کنیم:

لازم نیست: برای دعوت از حضرت مهدی(عج) جهت گوش دادنشان به سخنانمان و اجابت حاجاتمان، دعا و ذکر خاصی را به زبان عربی بلد باشیم.

باور کنیم.... و بسیاری حقایق دیگر که باید باور کنیم.

بیائیم قیام کنیم برای مبارزه با این بدعتها و خرافات.

مگر نه اینکه امام علی(ع) در یکی از خطبه هایشان،در بیان فلسفه و اهداف رسالت انبیاء(علیهم السلام) فرمود:

« و یثیروا لهم دفائن العقول»

پس بیائیم برای رهائی جامعه از این بدعتهای خرافی و با تأسّی به انبیاء معظم(علیهم السلام) توانمندیهای پنهان شده ی عقلهای انسانها را بیدار کنیم.

بیائیم همین امروز با قیام خود، تنها موعظه ی قرآنی( آیه 46/سوره سبأ) را احیاء کنیم.که فردا دیر است.

به قول هنرمند برجسته و استاد فیلمسازی،مرحوم علی حاتمی:

چقدر زود دیر می شود.

خدایا چنان کن سرانجام کار                               تو خشنود باشی و ما رستگار

                                                                                   الحمدلله ربّ العالمین