بسم الله الرحمان الرحیم

سلام

سلام بر منتظران حقیقی امام زمان(عج) که انتظارشان، حرکت در مسیر برآوردن انتظار حضرت مهدی(عج) را به دنبال دارد.

در مطلب قبلی بنا شد با عمل به حداقلّ یک آیه، در شمار انسانهائی باشیم که وقتی هستند، هستند و وقتی هم نیستند، نیستند.

و اینگونه با حضوری پویا و مستمر و مصلحانه در جامعه بتوانیم در مسیر انتظار حقیقی برای امام زمان(عج) گام برداریم.

آیات بسیاری را میتوان برشمرد که سرشار از پیامهای حیاتبخش تربیتی و کاربردی است. ولی در اینجا فقط به یک آیه اشاره می شود:

«قل إنّما أعظکم بواحده أن تقوموا لله مثنی وفرادی ثمّ تتفکّروا...»

                                                                                    سوره سبأ/آیه46

« به امت بگو ای پیمبر که من                       شما را دهم پند با یک سخن

که دو دو و یا یک نفر یک نفر                          به احیاء آئین بخیزید بر

تفکر نمائبید در باب من                               به پندی که می گویم اندر سخن»           

نکته ها و پیامها:

1.  این آیه با « قل» آغاز شده است.پس توصیه و فرمان مهمی است.

2. این آیه تنها آیه ی قرآن است که در آن رسول اکرم(ص) مأمور شده اند به انسانها موعظه ای بدهند.آن هم فقط یک موعظه.

3. سه تأکید و انحصار درآیه، دالّ بر این است که ایشان مأمورند فقط یک موعظه بدهند:

إنّما: ادات حصر است. و دلالت بر منحصر بودن دارد.

واحد: به معنای یکی. پس فقط یک موعظه است

ة: ة وحدت است و نشانه ی تک و یکی بودن است.

این همه تأکید بر تک بودن آن موعظه،اهمیت،عظمت و ضرورت آن را میرساند.

خداوند خاتم الأنبیاء(ص) را امر میکند فقط یک موعظه و پند به مردم بفرماید.

اما این موعظه چیست؟

« أن تقوموا لله مثنی و فرادی ثمّ تتفکّروا...»«برای خدا بپاخیزید دوتادوتا و تک تک»

نکاتی که از تنها موعظه ی قرآنی میتوان استنتاج کرد، بسیار است که به برخی اشاره میشود:

1.موعظه با امر به قیام آغاز شده است.

قیام: هدفمندانه ایستادن و حرکت کردن است.حرکت علیه بدعتها و ناهنجاریها.

واژه ی قیام همیشه برای ما یادآور بزرگترین قیام اسلامی- حماسه  حسینی- است.

قیام ایستادن است.و حرکت کردن.اما قیامی هدفمند. با چه هدفی؟

پاسخ:لله.

چگونه؟ مثنی و فرادی.

حرکت جمعی. و اگر کسی همراه نشد خود به تنهائی با امیدبه خدا.

این آیه ردّ می کند:انزوا و کناره گیری از اجتماع را.

رد میکند: منفعل و خنثی و بی تفاوت بودن در برابر ناهنجاری ها را.

ردّ می کند: گوشه نشینی و هم نشینی فقط با مومنان و بسنده کردن به حضور در جلسات قرآن و دعا و مساجد را.

ردّ می کند: حرکات کور و بی هدف و احساسی و هیجانی را.

ردّ میکند: شورهای بدون شعور را.

قیام حرکتی مستمرّ و پویا علیه بدعتهای منجر به غصب جایگاه ارزشها توسط ضد ارزشها و اشغال حقیقت مهرورز و عقلانیت مدار دین توسط جهل و خشم و تعصبات را.

باید علیه این بدعتها قیام کنیم:

یک سؤال:

آیا انجام این اعمال برای ارتباط با امام زمان(عج) و نشان دادن صدق و اخلاصمان در انتظارمان برای ظهور ایشان ضروری است؟

1. سه شنبه شبها مسجدجمکران رفتن ونماز امام زمان(عج)خواندن و عریضه برای ایشان در چاه انداختن.

2- هر روز دعای فرج و هرصبح جمعه دعای ندبه خواندن.

3. صلوات برای تعجیل در فرج ایشان فرستادن.

4. دعا برای ظهور ایشان کردن.

5. پخش شربت و شیرینی و مولودی خوانی در روز تولدشان.

و...

آیا این انجام این مستحبات کافی است؟

اگر بله سالها و دهه هاست- و حتی برخی موارد فوق را قرنهاست- شیعیان انجام می دهند.پس چرا آقا ظهور نکردند؟

ایشان ظهور نکرده اند.زیرا:

اینها همه فرع است نه اصل.حاشیه است نه متن.مستحب است نه واجب.

بیائیم حق بین و واقع نگرباشیم و بپذیریم که اینها انتظار امام زمان(عج) را از ما برآورده نمی کند.

ایشان منتظر حضور و قیام ماست.منتظر قیام و ایستادن ماست. ایستادنی که به دنبالش حرکت است. حرکتی مستمر و چنان تأثیرگذار که حتی در نبودن ما همان تأثیر بودن را داشته باشد.

بیائیم با عمل به آیه ی فوق و با تأسّی به امام حسین(ع) قیام کنیم.

قیام امام حسین(ع) به نیت: اصلاح امت رسول الله(ص)، احیای دین و سنت رسول الله(ص)، بود.مبارزه با بدعتهاو...

ما نیز باید چنین قیامی کنیم:

قیام علیه خرافات و بدعتها.

علیه جمود و جهل و جور.

علیه تعصب و تحجر و...

علیه تابوپروری و تقدس زائی.

علیه بت سازی ها و بت پرستیهای امروزی.

قیامی که نشانه های آیه ی فوق را داشته باشد.یعنی:

1.با تأسی به «لله» هدفمند باشد. هدفی الهی.

2. با درس آموزی از امر« تتفکّروا»باید فکورانه و توأم با اندیشه باشد.

3.با الهام از تقدم « مثنی» بر « فرادی» در آیه فوق:

در بطن اجتماع باشیم و آغازگر حرکتی جمعی.در راستای تحول جامعه و حرکت آن به سمت صلاح.

4.باالهام از ذکر «فرادی» از خود غافل نشویم.همراه با اصلاح جامعه،مصلح خود نیز باشیم. زندگی سازی ما هم برای خود و هم دیگر افراد جامعه باشد.

5. با درس اموزی از « فرادی» منتظر شروع حرکت از جانب دیگران نباشیم. و خود آغازگر باشیم.حتی اگر جامعه جهت این قیام، همراه و همگام ما نشد، پس خود به تنهائی باامید به نصر الهی حرکت و قیام کنیم.

و اینگونه به این آیه قرآن عمل کنیم:

« یاأیّها الّذین آمنوا کونو أنصارالله....»                               سوره صف/آیه14

»« الا مومنان به پروردگار                             بمانید خود یاور کردگار»

و آنگاه باورکنیم و امیدوار باشیم به وعده های بسیاری که خداوند در قرآن داده است.از جمله این آیات مبارکه:

« یا أیّها الّذین آمنوا إن تنصرواالله ینصرکم و یثبّت أقدامکم.» سوره محمد/آیه7

 « الا مؤمنان به پروردگار                          چو یاری رسانید بر کردگار

خدا نیز یاریتان می دهد                               ثبات قدم بر شما می نهد»

« إنّا لننصر رسلنا و الّذین آمنوا فی الحیاة الدّنیا و یوم یقوم الأشهاد»

                                                                                       سوره غافر/آیه51

« خداوند حامی پیغمبرست                           همین گونه بر مومنان یاورست

چه در دار دنیا چه روز معاد                             که هر شاهدی لب بخواهد گشاد»

«...فاعلموا أنّ الله مولیکم نعم المولی و نعم النصیر»        سوره انفال/آیه 40

« ... بدانید یزدان بود یارتان                            کمک می کند گاهِ پیکارتان

چه خوش سرپرست و چه خوش یاوریست       (توکل به یزدان نکو باوریست)»

«...و کفی بالله ولیّا و کفی بالله نصیرا»                             سوره نساء/آیه45

«...خداوندتان هست همراه و یار                   کفایت کند یاری کردگار»

« ...و کان حقّا علینا نصر المؤمنین»                                 سوره روم/آیه47

«...بود یاور مؤمنان،کردگار                            که فرض است یاری به پروردگار»

«...نصر من الله و فتح قریب و بشّر المؤمنین»                 سوره صف/آیه13

« ... که آن هست یاری ز پروردگار                 یکی فتح نزدیک در روزگار

بشارت بده بر همه مؤمنین                         که یابند رحمت ز یزدان دین»

و از اندک بودن نگران و ناامید نباشیم.چرا که خداوند در قرآن فرموده است:

« کم من فئة قلیله غلبت فئة کثیره»                             سوره بقره/آیه249

« چه بسیار بوده که اندک قشون                  به یاری حق بر سپاهی فزون

بگشتند پیروز در کارزار                                خداوند با صابران است یار»

سؤالی دیگر:

چه بدعتهائی که سبب تحریف و تخریب سیمای حقیقی اسلام و قرآن شدند؟

چه ضد ارزشهائی مسند ارزشها را ناجوانمردانه غصب کرده اند؟

به امید و یاری همیشگی و بیکران خداوند،در مطلب بعدی نمونه هائی از این بدعتهای تلخ و فاجعه بار ذکر میشود.بدعتهائی که جامعه ی اسلامی را از توحید به ورطه و قهقهرای شرک واز جامعه ای عقل مدار و مهرورز به سمت جهل و جمود و خشونت  کشانده است.

امید وافر دارم در مطلب بعدی هم،همراه باشید. باشد که از تکمیل و تصحیح نوشتارم توسط شما بهره مند شوم.

این نوشتار نیز همانند نوشتارهای پیشین عاری از نقص و نقد نیست. همچنان منتظر نقدهای اصلاحانه ی شما هستم.

إهدنا الصراط المستقیم

اللهم اجعلنا من خیر أنصار صاحب الزمان(عج).

                                                                             الحمدلله ربّ العالمین

                                                                   والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته