بسم الله الرحمان الرحیم

اگر از شما منتظران حضرت مهدی(عج) بپرسند:

چرا شبهای چهارشنبه به مسجدجمکران می روید نه شبهای دیگر؟

اصلا چرا شبها می روید نه در روز؟چه پاسخ میدهید؟

اگر بپرسند:

چرا در آنجا نماز امام زمان(عج) را می خوانید.نه نماز دیگری را؟

اگر بپرسند:

جرا در این نماز بین آیات و سوره ها فقط باید آیه « إیّاک نعبد و إیّاک نستعین» را  صدبار بخوانیم؟ و هدف از صدبار تکرار این آیه چیست؟

اگر بپرسند:

چرا در رکوع و سجود این نماز، نمی توانیم « سبحان الله» بگوئیم و باید حتما ذکرهای « سبحان ربّی العظیم و بحمده» و « سبحان ربّی الأعلی و بحمده» را قرائت کنیم؟ آن هم هفت بار؟ چرا هفت بار؟

چه پاسخی می دهید؟

اگر بپرسند:

چرا جهت تعجیل در فرج امام زمان(عج) صلوات می فرستید؟ چه ارتباطی بین صلوات و تعجیل در فرج ایشان است؟ فایده و ضرورت این کار چیست؟ آیا این صلوات فرستادن سبب تعجیل در فرج ایشان می شود؟ و آیا این کار کافی است؟ چه میگوئید؟

اگر بپرسند:

چرا آرزوی تعجیل در ظهور حضرت مهدی(عج) را دارید؟

آیا آرامش خاطر و اطمینان دارید که اگر ظهور کنند، شما قطعا در زمره ی یارانشان هستید؟

اگر بله، بواسطه ی کدام عبادت و انجام وظیفه در قبال آن حضرت چنین آسوده خاطر و مطمئن هستید؟

اگر نه، پس چرا تقاضای ظهور ایشان را دارید؟ چه پاسخی می دهید؟

آیا اگر به شما بگویند آقا این جمعه ظهور می کنند،خوشحال می شوید یا ناراحت؟و چرا؟

چرا در جلسات قرآن و ختم انعام بعد از این آیات را چند بار تکرار کرده و سپس جهت تعجیل در فرج امام زمان(عج) صلوات می فرستید؟

«..فانتظروا إنّی معکم من المنتظرین»سوره اعراف/آیه77؛سوره یونس/آیات20 و102

«...قل إنتظروا إنّا منتظرون»                                      سوره انعام/آیه158

«...وانتظروا إنّا منتظرون»                                          سوره هود/آیه122

«... وانتظر إنّهم منتظرون»                                         سوره سجده/آیه30

آیا تا به حال به محتوای آیاتی که این جملات در آنها آمده است، دقّت کرده اید؟

اگر نکرده اید؟ چرا؟

مگر خداوند در قرآن هدف از نزول قرآن را تدبر- اندیشه در عمق آیات- ذکر نکرده است؟

« کتاب أنزلناه إلیک مبارک لیدّبّروا آیاته و لیتذکّر اولوالألباب» سوره ص/آیه29

«مبارک کتابت بیامد فرود                             در آیاتش اندیشه باید نمود

  کسی را که باشد خرد رهنما                     بسی پند گیرد از آیات ما»

مگر نه اینکه قرآن دوبار ما را بواسطه ی عدم تدبر در قرآن، توبیخ فرموده است؟

« أفلا یتدبّرون القران أم علی قلوب أقفالها»                سوره محمد/آیه24

 « نخواهند آیا تعقل کنند                             در آیات قرآن تأمل کنند

پس آیا به دلهای خود کافران                        نهادند قفلی بزرگ و گران؟»  

« أفلا یتدبّرون القرآن ولو کان من عند غیرالله لوجدوا فیه اختلافا کثیرا»

                                                             سوره نساء/آیه82

« نخواهند آیا تعقل کنند                             در آیات قرآن تأمّل کنند

که گر این کتاب وزین و گران                         همی بود از غیر ربّ جهان

در آن یافت می شد بسی اختلاف               بدیدند در آن کلام خلاف»

و اگر نه تدبر بلکه حداقل تفکر کرده اید آیا متوجه نشده اید که این آیات هیچ ارتباطی با مفهوم انتظار و ظهور امام زمان(عج) ندارد؟

و اگر متوجه شده اید آیا این نکته را اعلام و طبق خطبه ی امام علی(ع)عقل دیگران را بیدار کرده اید؟

و ...بسیاری سوالات دیگر که قابل طرح است.

پاسخ سوالات بالا چیست؟

آیا برای تمام سوالات فوق توانستید پاسخی معقول و قانع کننده بیابید؟

اگر نه.برای چند تا از سؤالات پاسخی مستدلّ و مطلوب داشتید؟

نگارنده قصد ردّ و طرد اعمال وعبادات فوق را ندارد.بلکه قصدش ایجاد انگیزشی برای خوانندگان جهت خروج از بن بست کلیشه و تقلید صرف و هدایت آنها به سمت تعقل است.

واضح است برخی از اعمال فوق، تقلیدهایی بدون تعقّل است. و به فرموده ی اندیشمند روشنفکر،مرحوم دکتر گلزاده غفوری:

ماندن در تقلید ماندن در مقدمه است

قرآن هم در آیاتی مانند:سوره بقره/آیه170 و سوره مائده/آیه104

تقلید را مانع تعقل و به تبع آن مانع هدایت دانسته است.

طبق آیات فوق، تقلید مانع و بن بستی برای تعقل و در نتیجه هدایت است. شاید به همین دلیل است که سالهاست این عبادات را تکرار می کنیم بی آن که تأثیر مثبت ماندگار و پایداری در ما یا جاذبه ای برای نسل امروز و گرایش آنهابه مفاهیم حقیقی دینی داشته باشد.

آیا وقت آن نرسیده است که با عمل به آیه قل اعوذبرب الفلق 

شکافنده باشیم.و این تکرار و تقلید را شکافته و از بطن آنها حقیقتی مبتنی بر عقلانیت استخراج کنیم و این جنبه های عقلانی عبادات را برای خود و دیگران جلوه گر نمائیم.

بیائیم چون قرآن برای هر عبادتی بیّنات داشته باشیم و اگر برای هر عملی دلیل عقلی و حکیمانه نداریم، باید تلاش کنیم تا بیابیم و اگر دلیل روشنی نیافتیم، حتما اشکالی در آن فعل است. یعنی یا تقلید کورکورانه است و یا بدعت.

بیائیم باور کنیم حضرت مهدی(عج) منتظر پیروانی عاقل و پویاست.نه منفعلانی مقلد و ساکن.

بیائیم بیش از این ایشان را منتظِر نگذاریم و با شکافتن حجابهای تحجر و جمود فکری و تقلید و کلیشه به سمت عقلانیت و هدایت گام برداشته و آن امام منتظِر را از این انتظار و مظلومیت و تنهائی وارهانیم.

و سخن پایانی:

بیائیم با احیاء آیه46/سوره سبأ، و عمل به آن،این دعا را به مرحله ی اجابت و عمل برسانیم:( در مورد این آیه در پست89 از این وبلاگ با عنوان:

ماه فرحبخش شعبان رسید(7)- میدانید چرا امام زمان(عج) ظهور نمی کنند؟چون..»توضیح مختصری ارائه شد.)

« خدایا در مظلومیت دین تو این بس که اغلب مدافعانش یا جاهلان متعصبند یا عالمان ریاکار یا منفعت جویان غدّار.

و چه کم اند در این میانه آنان که دین را برای تو می خواهند نه برای خود.

دینت را آن چنان که هست به ما بیاموز و به ما بیاموز که خود را خادم دینت بدانیم و نه دینت را خادم خود.»

قابل ذکر است دعای فوق، فرازی از کتاب«مناجات نامه» از نویسنده ی متعهد و اندیشمند، سید مهدی شجاعی است.

                                                                                والحمد لله ربّ العالمین