آیا واقعا باید امامت امام زمان(عج) را جشن بگیریم؟

بسم الله الرحمان الرحیم 

سالها پیش در کتاب مفاتیح الجنان اثر مرحوم شیخ عباس قمى(ره)، مطلبی درمورد بزرگداشت آغاز امامت حضرت مهدى(عج) و جشن و شادی در این روز خواندم,بعد از آن تا سالها به میمنت روز نهم ربیع الاول درمدرسه بین همکاران و دانش آموزان شکلات و شیرینی و بستنی پخش می کردم, و در کلاسهایم نیمی از زمان کلاس را- همچون مناسبتهای شاد و فرحبخش دیگر ازجمله: ولادت ائمه اطهار(ع)- به شادی و خنده و تفریح می گذراندیم.

همچنین با ذکر دلایل عقلی و شرعی و اخلاقی و با بیان سند تاریخی در مذمت برگزاری مراسم عمرکشون و باطل بودن آن در این روز بسیار صحبت کرده و دانش آموزان را ترغیب به برگزارى جشن آغاز امامت امام زمان(عج) می کردم.و از آنها می خواستم در این زمینه، دیگران را هم راهنمائی کنند تا به تدریج این بدعت ضد دینی عمرکشون منسوخ شود.

یک بار یکى از همکارانم از من پرسید:

« چرا آغاز امامت امام زمان(عج) رو جشن میگیرید و امامان دیگر رو نه؟»

پاسخ دادم:

« چون امامان دیگه شهید شدند و ایشون تنها امام زنده هستند.»

با تعجب سرى تکان داد و چیزى نگفت.

یک بار هم از معاون آموزشى یکی از مدارس شنیدم:

« پسرم میگه عجیب ترین شهادت، شهادت امام حسن عسکرى(ع) که مردم جشن امامت امام زمان(عج) رو مى گیرند.»

همین سوالات و موارد دیگر باعث شد که در کارم دچار تردید شوم و بعدها سؤالاتى در ذهنم ایجاد شد,مانند:

با شهادت هر امام معصوم(ع)، امامت امام بعدی(ع) آغاز می شود.

امام حسن عسکرى (ع)روز هشتم ربیع الاول به شهادت رسیدند پس از همان روز امامت امام زمان(عج)آغاز می شود نه فردای آن روز. پس چرا ما فرداى آن روز-نهم ربیع الاول -را جشن مى گیریم؟

اگر ما عیدغدیر- روز هجدهم ذی الحجه- را جشن مى گیریم،به این دلیل است که روزى بوده که رسول اکرم(ص) خودشان امام على(ع) را به جانشینی خود اعلام فرمودند.و ایشان و ائمه اطهار(س) هم به قصد زنده نگهداشتن چنین روزی و عدم فراموشی این روز مهم و اثبات حقانیت امام علی(ع) بر ولایت مسلمانان و جانشینی بلافصل رسول الله(ص)به جشن و شادی در این روزها سفارش کردند.

اما مقدمه و زمینه ی امامت حضرت مهدی(عج)،مصیبت شهادت امام حسن عسکرى(ع) است,آیا در این صورت جشن وشادى معنا و توجیهى دارد؟چرا؟

شاید من اشتباه میکنم.و سؤالم نادرست و نابجا باشد؟!!

نمیدانم کدام فکر و عملم صحیح بود؟

آن شادی و پخش شیرینى و شکلات در نهم ربیع الأول یا این تشکیک و تردید؟!

شهید مطهری می گفتند:

« شک گذرگاه خوبی است نه منزلگاه.»

می خواهم با توکل و توسل به خداوند از این گذرگاه با سلامت ایمان عبور کنم.

شما میتوانید کمکم کنید,و ذهنم را از این تضاد و دوگانگى رهایى بخشید؟

مدیون و ممنون خواننده ى آگاه و نیک اندیشى میشوم که با پاسخ راهگشایش در این مورد راهنما و راهبرم باشد.

ربّنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هدیتنا وهب لنا من لدنک رحمة إنّک أنت الوهّاب»

                                                                                     سوره آل عمران/آیه8

« بگویند یا رب چو شد استوار                       دل ما، دگرباره اش کج مدار

به ما رحمتی کن ز درگاه خویش                     چو بسیاربخشنده ای، بخش بیش»

«اللّهم إنّی أسئلک بحقّ محمد و آل محمد علیک صلّ علی محمد و آل محمد و اجعل النّور فی بصری و البصیرة فی دینی و الیقین فی قلبی و الإخلاص فی عملی و السّلامة فی نفسی و السّعة فی رزقی و الشّکر لک أبدا ما أبقیتنی.»

إهدنا الصراط المستقیم

/ 3 نظر / 22 بازدید
زهرا

به گمان من تمام این بزرگواران نور واحدندو واسطه ی فیض .و اگر قرار باشد فردای شهادت امام عسگری(ع)خوشحال باشیم پس باید فردای عاشورا ،عید امامت حضرت سجاد (ع) را جشن بگیریم .و نکته ی قابل ذکر این استکه بنا به قولی در همان روز شهادت ، محاصره ی بیت امام یازدهم از طرف معتمد عباسی صورت میگیرد و عمال طاغوت گوشه گوشه ی بیت را بازرسی و مهروموم نموده و در برخی منابع آمده که گروهی با اسب به ناگاه وارد خانه ی امام شدند و به غارت و سرقت پرداختند ولی ما متاسفانه در حال جشن گرفتنیم.به نظر من در کنار عزاداری برای امام باید در پی شناخت امام بعدی بوده و با بر پایی مجالس ،شیعه ی واقعی بودن،پیرو راستین امامان بودن،و در یک کلام مومن و مسلمان بودن را به دیگران بنمایانیم.

زهرا نورانی

چند سال پیش مادر من به همین موضوع اشاره کرد راستش از اون سال به بعد هر وقت امامت امام زمانو جشن میگیرن من به این فکر میکنم که الان خود امام زمان ناراحت شهادت پدرشونن اخه واقعا با عقل جور در میاد ؟ منه نوعی اگه همون روز یکه پدرم فوت کنن یک اتفاقا خوب برام بیفته هر سال اون روزو بیخیال فوت پردم میشم و جشن میگیرم ؟ معلومه که نه ... معلومه که به خاطر پدرم نمیتونم برای اون اتفاق خوب شادی کنم به نظر من این جشن اصلا درست نیست .. نمیگم به امامت رسیدن امام زمان بی اهمیته ... اتفاقا خیلی هم اهمیت داره چون تنها امام در قید حیات هستن... ولی به نظرم این جشن فقط بی حرمتی به امام حسن عسگریه ...

سید

با عرض سلام و ادب و احترام،سوالی که مطرح کردید به ظاهر قشنگ اما در باطن متاسفانه تخریبی بود و در جواب باید ذکر کنم که جشن آغاز ولایت و امامت امام زمان عج را جشن میگیریم چون امام حاضرند چون امام زمانمان هستند ودر آخر با یک مثال پایان میدم به حرف و حدیثایی که مطرح شده : عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت /صد شکر که این آمد و صد حیف که ان رفت ...... اللهم عجل لولیک الفرچ