ماه محرم رسید(5)- آیا امام حسین راضی است؟

بسم الله الرحمان الرحیم

سلام.

عاشورائی دیگر تمام شد. مثل عاشوراهای سالهای قبل که آمدند و رفتند و عاشوراهای بعد که خواهند آمد و خواهند رفت و ما می مانیمبا این سؤال که:

آیا عاشورائی بودیم؟ یا عاشوراء هم برایمان یک روز بود مانند روزهای دیگر و عاشوراهای قبل؟

بزرگواری امروز برایم چنین پیامکی داد.

شاید میدانیم تا عاشورا چه کنیم اما بعد از عاشورا نمیدانم، نمیدانیم.

و من در فکر رفتم که:

آیاواقعا می دانیم تا عاشوراء چه کنیم؟

اگر بله. پس چرا از این روزهای عاشورا روزهای عاشورائی شدن بیرون نمی آید؟

و اگر نه، چرا نه؟

و چرا عاشوراهایمان تکرار و تقلیدی از گذشتگان است؟

هرسال در این روز دسته های سینه زنی و زنجیرزنی با جوانان طبل زن و نی زن راه می افتند.گاهی این صدای طبلها و نوحه خوان و... مخصوصا در شبها آنقدر بلند و سرسام آور می شود که خارج از تحمل ماست.و در پاسخ اعتراض به اینکه« چرا ملاحظه ی بیماران و اطفال را نمیکنند» پاسخ می شنوی بخاطر امام حسین تحمل کن.

و من میمانم که تولید این آلودگی صوتی و تحمل کردن ما چه خدمت و لطفی به امام حسین است؟!!و آیا امام حسین(ع) راضی است؟

داستان غذاهای نذری هم حکایتهای خاص خود را دارد.

 چرا گاهی  این نذری گرفتن که نمیدانم در فقه شیعه چه حکمی دارد؟مستحب است یا مباح؟ به قیمت مدیون شدن و حق الناس تمام می شود؟خارج ازصف و بدون احترام به کسانی که در صف هستند، نذری می گیریم. آیا امام حسین(ع) راضی است؟

گاهی نذری می گیریم باز دوباره برای گرفتن نذری مجدد در صف می ایستیم و اگر شناسایی شویم دروغ و سوگند دروغ به کمکمان می آید که من الان آمدم و تو صف ایستادم و من غذا نگرفتم و... و من در این فکر میمانم که آیا امام حسین(ع) راضی است؟

هنگام برپائی مراسم عزاداری به ظاهر خانم شرکت کننده در مراسم نگاه می کنیم و با توهین و تحقیر، او را از مجلس بیرون کرده و با تکبّر و تفاخر میگوئیم:

« نذاشتم حتی یه بی حجاب تو مجلس امام حسین(ع) شرکت کنه!!!»

مجلس امام حسین(ع) و راندن عزادارانش از آن مجلس!!!

ادعا هم داریم مجلس امام حسینه و همه مهمان امام حسین(ع) هستند!!!

اگر در این ادعا صادق هستیم پس به چه مجوزی مهمان امام حسین(ع) را به مجلسش راه نمی دهیم و اینگونه به امام حسین و مهمانش توهین می کنیم؟ آیا امام حسین(ع) راضی است؟

هنگام نذری دادن به ظاهر درخواست کنندگان نذری دقت کرده و اگر خانمی با پوشش نامناسب باشد، او را با رفتار زشت می رانیم و حتی یک لحظه هم فکر نمی کنیم شاید آن خانم از هموطنان اقلیت مذهبی باشد.یا حتی اگر مسلمان هم بوده فراموش می کنیم که به نام امامی او را ناامید ردّ کرده ایم که هیچ مراجعه کننده و امیدواری را ناامید و دست خالی از برنمی گرداند،افتخار هم می کنیم که به بدحجاب از غذای امام حسین(ع) ندادم!!!

اینجاست که باید بگوئیم:

« خدایا به آنان که خود را مؤمن میدانند، بیاموز که خدا توئی نه آنان»

فراموش می کنیم روزی دهنده ی او خداست نه ما.

اگر غذای امام حسین روزی و بهره ی او باشد و اگر خدا روزی دهنده ی اوست و آن خانم بواسطه ی امام حسین(ع) مهمان خداست قطعا از جائی دیگر غذای نذری به او می رسد. و خوشا به سعادت نذری دهندگانی که نذر آنان نصیب افراد دلشکسته هم شده است.

یا با ظاهری نامناسب و بدون رعایت پوشش اسلامی دنبال غذای نذری امام حسین(ع) هستیم.و زحمت فکر کردن نمیدهیم که آیا امام حسین(ع) راضی است؟

در حسینیه ها و هیئتهای مذهبی پس از اتمام مراسم عزاداری، مسئول پذیرائی یا دیگری برای رفع نگرانی خود از اسراف چای باقیمانده، به افرادی که مشغول جمع آوری و آماده و مرتب کردن حسینیه برای مراسم فردا هستند ندا می دهد که:

« بیایید چای بخورید که مجبور نشم  بریزم دور بیخودی اسراف بشه!!!»

و من میمانم که برای نوشیدن این چای های نه چندان مفید برای سلامتی که بدون قند خورده نمی شود، چقدر قند اسراف می شود که چای اسراف نشود!!!

چقدر در ظرفهای یک بار مصرف پلاستیکی غذاهای نذری داغ را- که حرارت و گرما سبب آزاد شدن ماده ی سمی موجود در آن ظروف و مضرّ برای سلامتی انسان می شود- می ریزیم و به نیت امام حسین به مردم میدهیم و من میمانم که چرا کاری می کنیم که هم برای سلامتی انسان و هم محیط زیست زیان آور است؟آیا امام حسین(ع) راضی است؟

چرا یک عبادت ضروری تر و مهم تر و  ارزشمندتر نذر نمیکنیم؟

مگر خداوند در قرآن هرجا بعد از ایمان سخن از عمل صالح نگفته و مگر عمل صالح به معنای:

بهترین کار در هر لحظه و کار بهتر که بیشتر به صلاح باشد، نیست؟

پس چرا اهمّ و مهم و اولویت بندی نمی کنیم و بجای فکرکردن به اهم ومهم و انتخاب اهم به کارهای کلیشه ای و تکراری و تقلیدی پرداخته ایم؟ آیا امام حسین(ع) راضی است؟

قطعا هزینه ی این نذری ها آنقدر هست که گاهی معادل هزینه ی داروهای یک بیمار دردمند و نیازمند یا خرج تحصیل یک دانش آموز نیازمند و...شود.

چرا جای این غذادادن را با چنین کمکهایی عوض نکنیم؟

مگر ما به عشق همان امامی این نذری ها را نمیدهیم که شبها پنهانی غذا به درب منازل فقیران و یتیمان می برد؟

 آیا می شود بجای نذری دادن در این ظروف بیماری زا در روز شهادت آن امام، این رفتارشان را الگو قرارداده، و خوراک و پوشاک موردنیاز خانواده های مستحق آبرومندی که اکثرا در مناطق جنوبی و حاشیه نشین شهرمان زندگی می کنند، را تأمین و به نیت هدیه به امام حسین(ع) به آنها اهداء کنیم؟

آیا می شود این غذاهای نذری را برای روزهای تولد ائمه نذر کنیم که هم این روزها از مهجوریت و فراموش شدگی خارج شوند و هم خاطره ای زیبا برای نسل امروز از تولد ائمه ی معصومین ماندگار شود و هم به توصیه قران و معصومین عمل کرده باشیم؟

آیا زمان آن نرسیده است که در جهت عمل به آیه29/ سوره الرحمان که می فرماید:

« ...کل یوم هو فی شأن»

آیا زمان آن نرسیده است که بیاییم از این عاشوراء نگاهی نو داشته باشیم ؟ نذرهای نو  کنیم؟ و با رفتاری نو هم به آیه ی قرآن عمل کرده باشیم و هم عاشورائی نو بیافرینیم؟

 و آن وقت سر بلند کنیم و بگوئیم: یاحسین

قطعا عاشورائی شدن و عاشورای نو آفریدن منحصر به نگرشی نو در نذرکردن و نذری دادن نیست.

با امید به لطف بیکران الهی  در مطالب بعدی به این موضوع بیشتر خواهیم پرداخت.انشاءالله

اللهم أنعمت فزد.

/ 1 نظر / 62 بازدید
بهار

__$$$$$$$$*_____________________,,$$$$$$$$* ___$$$$$$$$$$,,_______________,,$$$$$$$$$$* ____$$$$$$$$$$$$___ ._____.___$$$$$$$$$$$$ ____$$$$$$$$$$$$$,_'.____.'_,,$$$$$$$$$$$$$ ____$$$$$$$$$$$$$$,, '.__,'_$$$$$$$$$$$$$$$ ____$$$$$$$$$$$$$$$$.@:.$$$$$$$$$$$$$$$$ ______***$$$$$$$$$$$@@$$$$$$$$$$$**** __________,,,__*$$$$$$@.$$$$$$,,,,,, _____,,$$$$$$$$$$$$$* @ *$$$$$$$$$$$$,,, ____*$$$$$$$$$$$$$*_@@_*$$$$$$$$$$$$$ _بیا__,,*$$$$$$$$$$$$$__.@.__*$$$$$$$$$$$$$,, _,,*___*$$$$$$$$$$$___*___*$$$$$$$$$$*__ *',, *____,,*$$$$$$$$$$_________$$$$$$$$$$*,,____* ______,;$*$,$$**'____________**'$$***,, ____,;'*___'_.*__________________*___ '*,, ,,,,.;*____________---____________ _ ____ '**,,,,